Maciek Bernaś – używa aparatu, kamery, komputera. Kiedyś udawał, że będzie geodetą (Akademia Górniczo Hutnicza w Krakowie). Potem, jak to studiował, to i tak cały czas robił zdjęcia, raczej reportażowe (Krakowska Studencka Agencja Fotograficzna). Dla siebie, w ramach braku myślenia, a może gestu, zawsze z aparatem w ręce na imprezach fotografował wolność, ekspresję, relacje, emocje. Potem, jak już się zmęczył geodezją, to na szczęście dostał się do Łódzkiej Szkoły Filmowej i tam dalej robił te same zdjęcia (projekt Czegoś szukamy czy chcemy się zgubić?, 2020). Coraz częściej wykorzystuje narzędzia inżyniera, żeby przyglądać się temu, jak nas świat otacza (projekt Vene Vidi, 2022). Na tej drodze jego prace były wyróżniane w ramach Grand Press Photo (2018), Leica Street Photo (2020), Moment Fuji Street Photo (2020), podczas cyklu wystaw ID_tentity (2021) czy w Zachęcie na wystawie Rzeźba w poszukiwaniu miejsca (2021).
Maciek Bernaś
Dawid_2
Gdzie ja jestem? Gdzie Ty jesteś? Gdzie jest Dawid? Czy być zawiera w sobie jeszcze składową miejsca i czasu? Czy wszystko nie uległo fragmentacji?
Czy rzeczy są takie jakimi je postrzegamy? To przecież korelacja wielu osobistych punktów widzenia tworzy model rzeczywistości. Proces ustalania jego kształtu przebiega wspólnie i częściowo nieświadomie. Obserwuję, uzgadniam i stwarzam jednocześnie. Wzrokiem przekraczam granicę horyzontu, bo patrzę przez Internet. Tworzę nowe modele rzeczywistości.
Ze zbiorów zdjęć społeczności Instagrama, zdefiniowanych przez przypisaną lokalizację, tworzę za pomocą fotogrametrii przestrzenne chmury punktów reprezentujące fizyczne obiekty. Co wiesz o miejscach w których jeszcze Cię nie było? Skąd ta pewność o ich kształcie?
(instalacja VR)
Wszystkie
prace
